De Grote Kerk van Breda is door en door gotisch — een Brabants kruis, gebouwd van 1410 tot 1547 door Jan II Keldermans. Maar achter het koor, in de grafkapel van de Nassaus, drong aan het begin van de 16e eeuw iets radicaal nieuws binnen. Omstreeks 1520-1525 liet graaf Hendrik III van Nassau, terug van zijn reizen door Zuid-Europa met Karel V, de Prinsenkapel inrichten. Hij haalde er een Italiaans kunstenaar bij, Tommaso Vincidor da Bologna, leerling van Rafaël. In 1533 werden de gewelven beschilderd: een van de vroegste voorbeelden van de Italiaanse renaissance ten noorden van de Alpen.
In het midden staat het praalgraf van Engelbrecht II van Nassau en zijn vrouw Cimburga van Baden, opgericht tussen 1531 en 1538 in albast. Als dragers knielen antieke helden — onder wie Caesar en Hannibal — in wapenrusting onder de tombe.
Wist je dat?
Dezelfde Vincidor werkte vlakbij aan de verbouwing van het Kasteel van Breda tot een Italiaans renaissancepaleis voor Hendrik III. Kapel en kasteel vormden het laboratorium van waaruit de renaissance de Nederlanden bereikte.
Praktisch
Kerkplein, Breda. Rijksmonument nr. 10305. Gotische kerk met gedateerde renaissancekern (kapel en graven). Grafkerk van de Nassaus, voorouders van Oranje-Nassau.